بسمه تعالی

 

حدیث داریم که هر کی، آدمی رو توی یک مسئله مسخره کنه و به سخره بگیره ، نمیمیره تا اینکه همون بالا سرش میاد.

تا الان فکر می کردم این نتیجه و اثر بد این کار، یعنی مسخره کردنه و یه جور تنبیهه؛ اما الان یه چیز دیگه به ذهنم اومد.

اون هم اینکه اصلا آدم ها چیزهایی که توی خودشون قایم میکنند و نمیخواند دیگران ببینند، رو توی دیگران مسخره میکنند

و در واقع اون مسئله همین الان هم تو وجودشون هست و حدیث میگه که بالاخره روزی از پرده برون افتد راز.

راه حل:

شاید راه حل این باشه که وقتی حس میکنیم می خواهیم کسی رو تو مسئله ای مسخره کنیم سریع توی خودمون دنبال اون مشکل بگردیم و رفعش کنیم.