.

باید خبر فوت یکی از دوستانم را به بعضی دیگر از دوستان میدادم.

اما به چه گونه؟ هیچ چیز راحت تر و دم دست تر از پیامک نیست.

دادن خبر مرگ کسی به دیگران.

دوست دارم ، و نه فقط دوست دارم؛ بل اعتقاد دارم، خبر مرگ رو مثل خود مرگ باید ناگهانی داد.

ناگهانی، بی مقدمه و شوک آور.

طوری که مخاطب "شوکه" بشود و مرگ را درک کند.

خبر را باید بدون دروغها و تعارفات معمولی گفت. طرف باید یک هو خالی بشود. ناگهان بگرخد. مفهوم مرگ را در یک "آن" باید لمس کند.

و دوستانم ظرفیت این شنیدن را داشتند. نه ناراحتی قلبی دارند و نه ناراحتی مغزی!

نوشتم:

یادت می آید دوستان قدیمی را ؟

یادت می آید فلانی را ؟

یادت می آید چه سرمایی بود ؟

یادت می آید .... ؟

یادت می آید .... ؟

اون مرد.

و بعضی چقدر فحشم دادند، بابت این گونه خبر کردن.